Single Euro Payments Area (SEPA)
SEPA (Single Euro Payments Area) staat voor een gemeenschappelijke binnenlandse betaalmarkt in Europa. 
Met de invoering van een aantal Europese betaalmiddelen in 2008 zal SEPA zijn beslag krijgen. SEPA bevordert 
de interne Europese markt, waardoor vrij verkeer van arbeid, diensten en goederen wordt bevorderd.

Achtergrond SEPA 
SEPA is een project van banken in Europa die zich verenigd hebben in de European Payments Council ( EPC ). 
De gedachte achter SEPA is dat het voor Europese burgers en bedrijven mogelijk moet zijn om in het eurogebied 
betalingen te doen vanaf één betaalrekening en met één set betaalmiddelen. Vanaf 2008 worden daarom de 
eerste Europese betaalproducten geïntroduceerd: de overschrijving in 2008 en de incasso-opdracht in 2009. 
Daarnaast worden kaartbetalingen in Europa meer op elkaar afgestemd. Hiermee wordt het betalingsverkeer in 
het eurogebied niet alleen gemakkelijker maar ook efficiënter, wat op den duur tot lagere kosten zal leiden. 

De juridische basis voor SEPA wordt door de Europese commissie uitgewerkt in de richtlijn 
'Payment Services Directives'. Hierin worden de rechten en plichten voor het aanbieden en gebruik van 
betaaldiensten vastgelegd om daarmee consumentenbescherming te garanderen. De richtlijn stimuleert ook 
concurrentie wat om te zorgen voor scherpe prijzen en een innovatief productaanbod. 

Gevolgen SEPA en rol DNB 
De introductie van SEPA zal gevolgen hebben voor zowel bedrijven als consumenten. Banken en ondernemers 
zullen moeten investeren in nieuwe betaalsystemen en –producten. Consumenten zullen te maken krijgen met 
nieuwe betaalproducten. Omdat de Nederlandsche Bank verantwoordelijk is voor een soepel betalingsverkeer
is zij nauw betrokken bij de invoering van SEPA. Ook als voorzitter van het Maatschappelijk Overleg 
Betalingsverkeer zal DNB er alles aan doen om de invoering tot tevredenheid van alle partijen te laten verlopen. 
Bron: de Nederlandse Bank